Η αναδιανομή τηλεοπτικών εσόδων επιστρέφει στο επίκεντρο της Super League, με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, Γιάννη Αλαφούζο, να θέτει προς συζήτηση ένα μοντέλο οικονομικής ενίσχυσης των ομάδων που λαμβάνουν τα μικρότερα ποσά από τα τηλεοπτικά τους συμβόλαια. Η πρόταση δεν συνιστά άμεση κεντρική διαχείριση, καθώς οι ΠΑΕ έχουν ήδη ατομικές συμφωνίες, δημιουργεί όμως μια μεταβατική διαδρομή προς ένα πιο συλλογικό μοντέλο.
Κοινό ταμείο και αναδιανομή τηλεοπτικών εσόδων
Στον πυρήνα του σχεδίου βρίσκεται η δημιουργία κοινού ταμείου, στο οποίο οι ισχυρότερες εμπορικά ΠΑΕ θα διαθέτουν μέρος των τηλεοπτικών τους εσόδων. Τα χρήματα θα αναδιανέμονται στις υπόλοιπες ομάδες, με στόχο να περιοριστεί η μεγάλη απόσταση που χωρίζει τα υψηλότερα από τα χαμηλότερα συμβόλαια του πρωταθλήματος.
Η βασική οικονομική λογική είναι ότι μια πιο ισορροπημένη διοργάνωση μπορεί να αυξήσει τη συνολική αξία του προϊόντος. Περισσότερες ανταγωνιστικές ομάδες, καλύτερες συνθήκες λειτουργίας και σταθερότερος προγραμματισμός μπορούν να ενισχύσουν το ενδιαφέρον του κοινού και, σε βάθος χρόνου, να δημιουργήσουν μεγαλύτερη εμπορική πίτα για όλους.
Ο Παναθηναϊκός φέρεται διατεθειμένος να συνεισφέρει το 20% του φετινού τηλεοπτικού συμβολαίου του. Με το συνολικό ποσό να υπολογίζεται στα 20 εκατ. ευρώ, η συμμετοχή του στο κοινό ταμείο θα μπορούσε να φτάσει τα 4 εκατ. ευρώ. Ο ΠΑΟΚ εμφανίζεται θετικός στη βασική κατεύθυνση της πρότασης, ενώ ο Ολυμπιακός έχει εκφράσει έντονες ενστάσεις για το μοντέλο, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε κεντρική διαχείριση πρέπει να οργανωθεί θεσμικά από τη Λίγκα και με σαφείς κανόνες για όλους.
Η προοπτική μιας Super League TV
Το κοινό ταμείο αποτελεί μόνο το πρώτο επίπεδο της συζήτησης. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η επιστροφή σε κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και, δυνητικά, η δημιουργία μιας Super League TV. Ένας τέτοιος φορέας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αυτόνομη συνδρομητική πλατφόρμα ή ως ενιαίο εμπορικό όχημα, το οποίο θα διαθέτει το προϊόν του πρωταθλήματος σε παρόχους και συνεργάτες διανομής.
Η συζήτηση συνδέεται με την ευρύτερη αναδιάταξη στο τηλεοπτικό τοπίο του ελληνικού αθλητισμού. Για να σταθεί, ωστόσο, μια πλατφόρμα της ίδιας της Λίγκας χρειάζεται κρίσιμη μάζα αγώνων, σταθερή συμμετοχή των μεγάλων ομάδων, επαρκή τεχνική υποδομή και σαφή στρατηγική διανομής. Χωρίς κοινή γραμμή, το προϊόν κινδυνεύει να παραμείνει κατακερματισμένο.
Η εξισορρόπηση των εσόδων δεν αφορά μόνο τη στήριξη των μικρότερων ΠΑΕ. Μπορεί να επηρεάσει την ανταγωνιστικότητα, την ποιότητα παραγωγής των αγώνων και τελικά την εμπορική αξία ολόκληρου του πρωταθλήματος. Ένα πιο ενιαίο προϊόν προσφέρει επίσης ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση απέναντι σε τηλεοπτικούς παρόχους, χορηγούς και διεθνείς πλατφόρμες.
Το κρίσιμο επόμενο βήμα είναι να συμφωνηθούν οι κανόνες: ποιοι θα συνεισφέρουν, με ποιο ποσοστό και βάσει ποιων κριτηρίων θα γίνεται η κατανομή. Μέχρι τότε, η πρόταση παραμένει ανοιχτή. Παρ’ όλα αυτά, επαναφέρει με συγκεκριμένα ποσά το βασικό ερώτημα για το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο: αν τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως ξεχωριστές συμφωνίες των ΠΑΕ ή αν η Super League θα επιχειρήσει να δημιουργήσει ένα κοινό, ισχυρότερο προϊόν.
