Είχαν – δεν είχαν περάσει δύο δεκαετίες με δομημένες διαδικασίες και αρχές στο ελληνικό ποδόσφαιρο, και μόλις δέκα χρόνια από την τραγωδία της Μικρασίας, όταν μια επαρχιακή ομάδα γινόταν η πρώτη στο χώρα που έφευγε στο εξωτερικό για ποδοσφαιρική τουρνέ!
Πιο συγκεκριμένα, τη δεκαετία του ’30 ο Ολυμπιακός Πατρών γίνεται η πρώτη ομάδα της χώρας, που φεύγει στο εξωτερικό για σειρά διεθνών φιλικών αγώνων.
Είναι το 1933 και μάλιστα διαθέτει ξένο προπονητή κάτι μοναδικό για επαρχιακό αθλητικό σύλλογο. Και τα δύο αυτά γεγονότα καταδεικνύουν τον μεγάλο βαθμό εξωστρέφειας του συλλόγου, που σημειωτέον καίτοι προσφυγικό σωματείο -σε προάστιο της τότε Πάτρας- είχε μεριμνήσει να έχει γραφεία στην πιο ακριβή γειτονιά της πόλης, στην οδό αγίου Νικολάου, μπροστα δηλαδή στον μόλο!
Έντεκα μόλις χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή ο Ολυμπιακός Πατρών πηγαίνει στην Τουρκία, στις χαμένες πατρίδες του. Είναι η πρώτη διεθνής συμμετοχή ομάδας ή αθλητή της Πάτρας εκτός ελληνικής επικράτειας! Και όχι μόνο από την Πάτρα και την Αχαΐα, αλλά από όλη την Ελλάδα!
![](https://sportbiz.gr/wp-content/uploads/2026/01/stegno-image320x100.png")
Σε ό,τι αφορά την τουρνέ στην Τουρκία, διάρκειας ενός μηνός, οι πόλεις που επισκέφθηκε και έπαιξαν κυρίως με μικτές ομάδες ήταν η Κωνσταντινούπολη, η Ανταπαζάρ, η Προύσα, η Μπαλούκεσεν και φυσικά η Σμύρνη. Προπονητής του Ολυμπιακού ο Ούγγρος Ζίγκερ, ο οποίος κανόνισε και τα της περιοδείας.
Το κόστος καλύφθηκε από έσοδα του συλλόγου, των μελών του και φίλων του.
Λέγεται ότι οι καταγόμενοι από τη Μικρά Ασία παίκτες του Ολυμπιακού, ήθελαν να δουν συγγενείς και φίλους, ενώ η περιοδεία έγινε στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής φιλίας.
Ο Ολυμπιακός Πατρών έδωσε 12 αγώνες στην Τουρκία με τέσσερις νίκες, τέσσερις ισοπαλίες και τέσσερις ήττες. Έτσι γράφει στον τίτλο της η εφημερίδα της εποχής αλλά η ανάγνωσή της δίνει 13 αγώνες, εκτός αν τον αγώνα με τους Ιταλούς ναύτες δεν τον μετράνε στον απολογισμό της περιοδείας.
Στη Σμύρνη οι Τούρκοι θεατές χειροκρότησαν θερμά τον Ολυμπιακό γιατί στις φανέλες τους οι παίκτες είχαν σαν σήμα τις σημαίες των δύο χωρών Ελλάδας και Τουρκίας, ενώ η παραμονή του στην Τουρκία κράτησε ενάμιση μήνα (Σεπτέμβριος- Οκτώβριος 1933).
Τα αποτελέσματα του Ολυμπιακού στα διεθνή φιλικά που έδωσε στην Τουρκία ήταν τα εξής:
Κωνσταντινούπολη: Κουρτουλούς (ελληνική) – Ολυμπιακός Πατρών 2-1.
Ιταλικό πολεμικό – Ολυμπιακός 0-2
Σμύρνη: Αλτίν Ορντού – Ολυμπιακός Πατρών 2-1 (με τη συμμετοχή του Μουσταφά Αλτάν σπουδαίου παίκτη της εποχής).
Σμύρνη: Αλτίν Ορντού – Ολυμπιακός Πατρών 0-2 (με συμμετοχή και Ιταλών παικτών, ενώ ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Πατρών, Λαγογιάννης, χειροκροτήθηκε θερμά από τους Τούρκους θεατές για τις εντυπωσιακές επιδόσεις του).
Μπαλούκεσερ: Οσμάν Ορντού – Ολυμπιακός Πατρών 2-2 (2.000 θεατές παρακολούθησαν τον αγώνα).
Μπαλούκεσερ: Μικτή Μπαλούκεσερ – Ολυμπιακός Πατρών 4-4 και 1-1.
Προύσσα: Μικτή Προύσσας – Ολυμπιακός Πατρών 1-2 και 1-3.
Αδδά Παζάρ: Μικτή Αδδά Παζάρ – Ολυμπιακός Πατρών 2-2 και 1-2.
Σμύρνη: Αλτάι ΣΚ – Ολυμπιακός Πατρών 1-3.
Σμύρνη: Γκεζτεπέ ΣΚ – Ολυμπιακός Πατρών 3-3.
Την ομάδα ακολούθησαν στην Τουρκία 13 ποδοσφαιριστές εκ των οποίων οι δύο έφυγαν πριν τελειώσει η περιοδεία, με αποτέλεσμα να παίζουν συνεχώς οι 11 και να κουραστούν αρκετά.
Όπως προκύπτει υπήρχε οικονομική διάσταση στην περιοδεία, από την οποία καλύφθηκαν τα εισιτήρια, το φαγητό, η διαμονή σε ξενοδοχεία και η ημερήσια πληρωμή κάθε ποδοσφαιριστή με 50 δραχμές. Επειδή μερικοί αγώνες δεν πήγαν καλά από εισπράξεις η ομάδα έμεινε περισσότερες μέρες για να δώσει περισσότερους αγώνες και να μπορέσει να καλύψει τα έξοδά της. Για να γίνει αυτό πρέπει να είχε γίνει συμφωνία τόσο με τις τουρκικές ομάδες, όσο και με τις αρχές της χώρας.
Η ομάδα πήγε με πλοίο στην Κωνσταντινούπολη. Η υποδοχή ήταν θερμή και οι επισκέψεις ομογενών στο ξενοδοχείο τόσο πολλές που δεν μπόρεσε να ξεκουραστεί η ομάδα από το ταξίδι.
Οι Τούρκοι θεατές χειροκρότησαν θερμά τον Ολυμπιακό γιατί στις φανέλες τους οι παίκτες είχαν σαν σήμα τις σημαίες των δύο χωρών Ελλάδας και Τουρκίας.
Η αποστολή του Ολυμπιακού έτυχε πλήρους φωτογραφικής κάλυψης, από τον ποδοσφαιριστή του Δημήτρη Συναδινό, με τις φωτογραφίες να διασώζονται σε άριστη κατάσταση.
