Άιντραχτ Φρανκφούρτης και Deutsche Bank επεκτείνουν τη συνεργασία τους έως το 2035

Η Άιντραχτ Φρανκφούρτης ανακοίνωσε πρόωρη επέκταση της συνεργασίας της με τη Deutsche Bank έως το 2035, σε μια συμφωνία που ο ίδιος ο σύλλογος χαρακτηρίζει ως την πιο ολοκληρωμένη στην ιστορία του. Η ανανέωση αφορά τόσο τα δικαιώματα ονοματοδοσίας του Deutsche Bank Park όσο και το συνολικό εύρος της συνεργασίας, ενώ χρονικά ευθυγραμμίζεται πλέον με τη σύμβαση μίσθωσης του σταδίου με τον Δήμο της Φρανκφούρτης.

Η πρόωρη επέκταση λειτουργεί ως ξεκάθαρη δήλωση συνέχειας και αξιοπιστίας. Σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον όπου οι χορηγικοί προϋπολογισμοί επαναξιολογούνται σε ετήσια βάση, οι εταιρείες ζητούν απτά αποτελέσματα και οι ομάδες αναζητούν προβλέψιμες χρηματορροές, ένα συμβόλαιο με ορίζοντα το 2035 δημιουργεί συνθήκες μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού.

Όπως σημείωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Άιντραχτ Φρανκφούρτης, Axel Hellmann, η συγκεκριμένη συνεργασία αποτελεί «κεντρικό θεμέλιο της στρατηγικής ανάπτυξης του συλλόγου – οικονομικά,αγωνιστικά και για θέματα υποδομών». Παράλληλα, χαρακτήρισε την πρόωρη ανανέωση «ισχυρή δέσμευση προς την πόλη της Φρανκφούρτης και τη σύνδεση δύο ισχυρών brands με κοινές αξίες, όπως η εμπιστοσύνη, η προνοητικότητα και η συνέπεια».

Δεν πρόκειται για μια κλασική χορηγία προβολής. Η συνεργασία Άιντραχτ Φρανκφούρτης – Deutsche Bank διαμορφώνει έναν σταθερό εταιρικό πυλώνα πάνω στον οποίο ο σύλλογος μπορεί να σχεδιάσει επενδύσεις σε υποδομές, λειτουργία και αγωνιστική ανάπτυξη, ανεξάρτητα από τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις της απόδοσης εντός αγωνιστικού χώρου.

- Advertisement -

Η σημασία της εντοπιότητας

Ιδιαίτερο βάρος στη συμφωνία έχει η κοινή καταγωγή των δύο πλευρών. Άιντραχτ Φρανκφούρτης και Deutsche Bank αποτελούν θεσμικούς πυλώνες της ευρύτερης περιοχής Rhine-Main, με ισχυρή παρουσία τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η συνεργασία τους λειτουργεί ως επιχειρηματική ανάδειξη της Φρανκφούρτης ως οικονομικού, κοινωνικού και αθλητικού κόμβου.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank, Christian Sewing, υπογράμμισε ότι η Άιντραχτ Φρανκφούρτης αποτελεί «έναν σύλλογο με διεθνείς φιλοδοξίες, ισχυρές τοπικές ρίζες και ξεκάθαρη στάση», στοιχεία που -όπως ανέφερε- συνάδουν πλήρως με τη φιλοσοφία της τράπεζας. Παράλληλα, τόνισε ότι η συνεργασία «ξεπερνά το πλαίσιο της κλασικής χορηγίας και εκφράζει τη μακροπρόθεσμη δέσμευση της Deutsche Bank προς τη Φρανκφούρτη και τους ανθρώπους της περιοχής».

Τι αποκομίζει η Deutsche Bank

Για τη Deutsche Bank, η συμφωνία δεν περιορίζεται σε απλή προβολή. Συνδέεται με:

• στρατηγική ταύτιση φήμης με έναν σύλλογο υψηλής αξιοπιστίας,
• πρόσβαση σε κοινό με έντονη τοπική ταυτότητα και ευρωπαϊκή προβολή,
• αξιοποίηση της Άιντραχτ ως πλατφόρμας εταιρικών σχέσεων, κοινωνικών δράσεων και επιχειρηματικής δικτύωσης.

Η τράπεζα διατηρεί παράλληλα ρόλο «επίσημου τραπεζικού εταίρου», συμμετέχοντας ενεργά σε κρίσιμες χρηματοοικονομικές λειτουργίες του συλλόγου, από συστήματα πληρωμών έως συμβουλευτικές υπηρεσίες.

Το μήνυμα προς τις ομάδες της Bundesliga

Η Bundesliga έχει ιστορικά επενδύσει στη θεσμική σταθερότητα και στους ισχυρούς τοπικούς εταίρους. Η συμφωνία της Άιντραχτ Φρανκφούρτης με τη Deutsche Bank ενισχύει αυτό το μοντέλο και λειτουργεί ως πρότυπο για συλλόγους εκτός του στενού κύκλου των διεκδικητών τίτλων. Το ίδιο ισχύει συνολικά και για το γερμανικό ποδόσφαιρο, ακόμη κι εκτός πρώτης κατηγορίας (Σάλκε).

Για ομάδες που δεν μπορούν να βασίζονται σε σταθερή αγωνιστική υπεροχή κι επιτυχίες, τέτοιες συνεργασίες δημιουργούν έναν εμπορικό πυρήνα που απορροφά την αγωνιστική μεταβλητότητα και επιτρέπει σχεδιασμό με ορίζοντα δεκαετίας.

Γιατί δεν βλέπουμε αντίστοιχες συμφωνίες στην Ελλάδα

Η απουσία παρόμοιων μακροπρόθεσμων συνεργασιών στο ελληνικό ποδόσφαιρο οφείλεται κυρίως σε περιορισμένη θεσμική συνέχεια, έντονη εξάρτηση από το πρόσωπο του εκάστοτε ιδιοκτήτη και χαμηλή προβλεψιμότητα στο εμπορικό περιβάλλον.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι ελληνικές ομάδες δυσκολεύονται να παρουσιαστούν ως μακροχρόνιοι εταιρικοί εταίροι χαμηλού ρίσκου. Όχι λόγω έλλειψης κοινού ή ιστορίας, αλλά λόγω απουσίας σταθερής στρατηγικής συνέχειας – το στοιχείο που ακριβώς «ξεκλειδώνει» μια συμφωνία όπως αυτή της Άιντραχτ Φρανκφούρτης με τη Deutsche Bank.